حمله انگری بردز به ایران و برج میلاد!

بازی رایانه ای محبوبی که اکثر کاربران رایانه با آن آشنا هستند، بازی «پرندگان خشمگین» یا همان Angry Birds می باشد. به نظر می رسد این پرندگان خشمگین و سازندگان آن این بار هوای حمله به ایران را در سر می پرورانند.

 
 
 

در جدیدترین نسخه بازی «پرندگان خشمگین» (Angry Birds) با نام Fry Me To The Moon، در مرحله ۹ این بازی شما باید در سیاره ای به جنگ دشمنان خود و نابود ساختن آنها بروید که کاملا شبیه به نقشه کشور عزیزمان ایران می باشد.

عکس ۱ (نقشه ایران)

البته در این بازی کار به اینجا ختم نمی شود و در مرحله ۱۰ نیز شما به تخریب خانه هایی می پردازید که طبیعتا خانه های ایرانیان است چرا که این خانه ها بر روی سیاره ای شبیه به نقشه ایران بوده و حتی یکی از این خانه ها چیزی نیست جز برج میلاد.

عکس ۲ (برج میلاد)

اخیرا سازندگان غربی بازی های رایانه ای، در بازی های خود حمله به ایران را در دستور کار خود قرار داده اند. پیش از این نیز بازی «میدان نبرد ۳» که در آن نیروهای آمریکایی به ایران و تهران حمله کرده و آن را به اشغال خود در می آورند انتقادهایی زیادی را به ویژه از سوی بازی بازهای ایرانی به همراه داشته است.

.

به وبلاگ من خوش آمدید

امید وارم از عکس ها ومطالب ها لذت ببریید.

باتشکر مدیر وبلاگ.

 

 

اولین دفعه ای که مورتال کمبات بازی کردم خیلی کوچک بودم. یادم است وقتی که شخصیت های انسان مانند بازی به استخر پر از اسید پرت می شدند٬ اعضای بدنشان قطع می شد و شاهد سایر صحنه های مهیجی بودم که برای بچه کوچکی به سن من مناسب نبود٬ صدای تپش قلبم را می شنیدم. بیش از یک دهه بعد٬ جدیدترین نسخه مورتال کمبات٬ که نامش به سادگی «مورتال کمبات» است٬ در مقابلم قرار دارد. سازندگان مورتال کمبات پس از سال ها که نسخه های جدید بازی را با شخصیت های ۳ بعدی ارائه کردند و نوآوری های دیگری به خرج دادند٬ حالا در استودیوی تازه تأسیس NetherRealm تصمیم دارند مورتال کمبات را به ویژگی های اولیه خود بازگردانند: وحشیانه٬ مبارزه ۲ بعدی به همراه جلوه های خشونت آمیز.

اگرچه بسیاری از نسخه های قبلی مورتال کمبات به دلیل صحنه های متعدد خون ریزی معروف شدند و نه به دلیل موتور پردازش مبارزه آن ها٬ اما آخرین نسخه این بازی یک بازی مبارزه ای درست و حسابی است … و البته آن قدر هم صحنه های خون ریزی دارد که والدین بچه ها سر به بیابان بگذارند! با وجود اینکه در حالت تک نفره بازی٬ توازن نیروها به خوبی رعایت نمی شود٬ اما می توان اساس این بازی را هیجان انگیز٬ چالش برانگیز و پر از خشونت توصیف کرد.

فکر می کنم همه قبول داشته باشیم که طرح اصلی داستان های بازی مورتال کمبات تا حدودی مضحک است. نینجاهای یخی٬ جانوران نیمه اژدها٬ خدایان رعد و برق و پلیس های زن خوش قیافه کاراکترهای متداول این مجموعه بازی ها هستند. در نسخه جدید مورتال کمبات٬ وقایع سپری شده در نسخه های ۱ ٬ ۲ و ۳ این بازی مرور می شود. بنابراین هیچ تازه واردی احساس گیجی نخواهد کرد. اگر اطلاعات خوبی در این باره ندارید٬ کاملا در جریان اوضاع قرار می گیرید. خلاصه ای از داستان: شائو کان بزرگ و شرور می خواهد دنیا را نابود کند. در پایان هر قسمت مورتال کمبات٬ یک نفر به دست او کشته می شود. رایدن پیغامی از آینده می فرستد تا جلوی او را بگیرد. نتیجه چه می شود؟ مسیر تاریخ تغییر می کند!

داستان در مقایسه با سایر بازی های جدید ضعیف است. از ابتدا تا انتهای بازی لذت بردم تا حدودی به دلیل قطعه قطعه شدن مبارزان و اینکه باراکا یک جوک واقعی است اما همه چیز کلیشه ای است.

مورتال کمبات به حالت ۲ بعدی برگشته یعنی شکلی که همیشه برای بازی های مبارزه ای ترجیح می دادم. هم حالت مسابقه نفر به نفر وجود دارد و هم مبارزه تیمی. بنابراین٬ برای راه انداختن یک مبارزه انتخاب های زیادی در اختیار دارید. اگر بخواهیم در سطح پایه ای بررسی کنیم٬ هر شخصیت دارای تعدادی حرکت ساده و مجموعه ای از حملات مخصوص است. متوجه شدم که انجام حرکات ترکیبی (کمبو) و حمله های مخصوص آسان است اما انجام حمله پی در پی و نگه داشتن حریف در وضعیت گیجی کمی دشوار است و یادگرفتن آن نیاز به زمان دارد.

هسته اصلی موتور پردازش مبارزه مورتال کمبات یک پیمانه است که وقتی ضربه ای می خورید یا ضربه ای به حریف می زنید پُر می شود. در اینجا است که استراتژی مورتال کمبات وارد عمل می شود. این پیمانه از سه بخش تشکیل شده و هر کدام از این بخش ها به شیوه متفاوتی عمل می کند. پر کردن یکی از این بخش ها موجب می شود حرکات ویژه شخصیت شما بهبود پیدا کند. به این ترتیب٬ نایتوولف به جای اینکه یک تیر سبزرنگ آتشین پرتاب کند٬ سه تیر پرتاب خواهد کرد.

اگر پیمانه را بیشتر پر کرده و دو بخش را تکمیل کنید٬ قادر خواهید بود یکی از حرکات ترکیبی (کمبو) حریف را از کار بیندازید. در شرایطی که نوار سلامتی شما رو به پایان باشد٬ چنین امکانی یک انتخاب دفاعی خوب برایتان خواهد بود. در پایان٬ پر کردن کل پیمانه موجب فعال شدن یک نوع حمله مخرب با اشعه ایکس می شود که صدمه بسیار بسیار بزگی به قربانی وارد می سازد. چنین حمله ای می تواند شرایط مبارزه را به نفع شما برگرداند اما اگر نتوانید از آن به درستی استفاده کنید در وضعیت بدی قرار می گیرید چون دیگر پیمانه تان خالی شده است.

به نظر من٬ این پیمانه یکی از بهترین بخش های مورتال کمبات است. از مفهوم ساده ای استفاده می کند (هر چه فعالیت بیشتری داشته باشید٬ می توانید کارهای جالب بیشتری انجام دهید) اما پر از قابلیت های مختلف است. به شخصه از قابلیت غیر فعال کردن حرکات ترکیبی دشمن و حمله با اشعه ایکس خوشم آمد اما مطمئنم افرادی هم هستند که از حمله های مخصوص تقویت شده بیشتر استفاده می کنند.

گیم پلی بازی مورتال کمبات برای آن دسته از بازیکنانی که به سرعت و روان بودن بازی هایی نظیر سوپر استریت فایتر ۴ عادت کرده اند٬ کمی متفاوت است. بازی هایی نظیر سوپر استریت فایتر را تحسین می کنم٬ اما مبارزه وحشیانه و برنامه ریزی شده مورتال کمبات چیزی است که خیلی دوست دارم. در این بازی٬ اجرای یک کمبو و حرکات مخصوص جالب تر از هر بازی مبارزه ای دیگری است. بخشی از آن به صداگذاری عالی بازی برمی گردد. صداهایی نظیر صدای بادبزن کیتانا و عصای یاده بی نظیر طراحی شده اند.

خوب٬ مورتال کمبات با برخورداری از نبردهای هیجان انگیز٬ تیر خلاص های خون بار و هزاران ویژگی قفل شده که باید بازشان کنید به نظر خیره کننده می رسد. درست است؟ همین طور است٬ مخصوصا زمانی که با دوستانتان دور هم و یا به صورت آنلاین بازی می کنید. بازی کردن دور هم بهترین انتخاب ممکن است چون هیچ تأخیری ندارد. حال آنکه٬ متوجه یک تآخیر جزئی در بازی آنلاین شدم. اما همه چیز در مورتال کمبات عالی نیست. در حالت تک نفره٬ توازن قوا رعایت نمی شود که این موضوع مرا دستپاچه کرد. بسیار پیش می آید که مجبور می شوید در مقابل دو حریف مبارزه کنید و با غول هایی طرف شوید که قواعد بازی را رعایت نمی کنند (مثلا هنگامی که ضربه می خورند تعادل خود را از دست نمی دهند).

هر وقت با بقیه نویسندگان IGN درباره نکات منفی مورتال کمبات حرف زدم٬ پاسخی که دریافت کردم یکسان بود: «شبیه سایر نسخه های مورتال کمبات است». چسبیدن به سنت بهانه خوبی برای توجیه مشکلات نیست و برخش از بخش های حالت داستانی بازی کاملا مرا ناامید کرد و باعث شد از ادامه بازی در آن حالت منصرف شوم. البته به سراغ حرکات مخصوص و فنون مختلف رفتم و از آن مرحله عبور کردم اما چرا باید یک بازی جالب را به شیوه خسته کننده ای پیش برد؟

علاوه بر این٬ تعدادی مشکل عجیب هم وجود دارد که از مورتال کمبات انتظار نداشتم. یکی از مهم ترین اشکالات این است که در حالت داستانی نمی توانید فیلم های بازی را متوقف کرده یا از تماشای آن ها صرف نظر کنید. هیچ نوع امکانی هم برای انتخاب فصل های مختلف داستان وجود ندارد. از این نظر خیلی بد است

 

 

مطالبی از کتاب اساسین کرید رنسانس و بازی اساسین1

به خاطر داسته باش کسانی که می کشی تنها یک تمپلار یا حاکمی پلید نیستند بلکه انسان هایی هستند که در مقام خویش غرق شده اند . المعلم
چند سال پیش بود حدود 6 سال پیش بود که این بازی مطرح شد و در سال 2007 ریلیز شد . وقتی کسی این بازی رو بازی می کرد هرگز فکر نمی کرد که این بازی تبدیل به استوره ای این چنین شود .
بازی اول از آن جا آغاز می شود که شما خود را در محلی پوشیده از رنگ آبی روشن و در یکی از شهر ها در زمان قدیم می یابید و پس از چند لحظه خود را در غاری همراه با دو دوست مشاهدهد می کنید . و به رمان یکی از دوستانتان شخصی را می کشید در این زمان شما از دوست دیگر خود می پرسید که ما کجاییم . پاسخ دوستتان چنین است : الطیر . چه کار می کنی ما این جا برای کشتن هدف آمده ایم سریع ماحفظ را بکش . در این هنگام شما برای اولین بار کنترل خویش را بدست گرفته و با حرکتی بسیار زیبا نگهبان را می کشید و به دنبال دوستان خود به محلی می روید که هدف اصلی انجاست . سپس شما در اقدامی شجاعانع به سمت هدف یورش می برید و قبل از این که دوستانتان مانع شما شوند شما به هدف مورد نظر می رسید . سپس متوجه می شیود که این به اصطلاح هدف جوانی کچل است که علامت شاه ریچارد را بر سینه دارد . اما شما را در میان راه متوقف کرده و می گید برای کشتن من باید سریع تر باشی . آنگاه شما را به گوشه ای پرتاب می کند و دیوار بین شما و او فرو می ریزد . الطیر به سرعت بر می خیزد و با این که امیدی به زنده ماندن ندارد و مطمئن است که همراهان خویش می میرند از آنجا با موفقیت فرار می کند . او خود را به سرعت به رئیس گروه اساسین یعنی المعلم می رساند و ماجرا را برای توضیح می دهد در این زمان یکی از همراهان شما در غار با بدنی خونی وارد صحنه می شود که می گوید : من فقط توانستم فرار کنم . برادرم کشته شد و خودم زخمی شدم . و دشمن او را ( به الطیر اشاره می کند ) شناخته و در حال حمله به این جا است .
به فرمان المعلم الطیر مامور می شود تا اهالی شهر را نجات دهد و بعد از موفقیت در این کار در حالی به قلعه می رسد که قلعه محاصره شده و فرد کچل با سربازان خویش در حال حملهبه قلعه هستند . شما به همراه دوستان خود موفق می شوید با بکار انداختن یکی از صلاح های قدرتمند دفاعی محاصره را در هم شکسته و در جنگ پیروز شوید .
ناگهان در این لحظه صحنه کات خورده و شما خود را در مقابل المعلم می بینید . او به شما میگوید که کار شما فوق العاده بوده است اما تو سه قانون اصلی گروه اساسین ( یعنی 1- شناخته نشوی 2- هدف باید کشته شود 3- به سلامت فرار کنی بدون این که از خود ردی به جا بگزاری ) را زیر پا گذاشتی و هر کس باید تاوان کار خویش را بدهد . با این حرف سربازان پشتی شما . الطیر را می گیرند و به او اجازه حرکت نمی دهند . در این هنگام المعلم خنجری را از لباس خود بیرون کشیده و الطیر را با آن می کشد .
ناگهان صحنه به هم می ریزد و شما خود را در حالی که به زمان 2012 باز گشته اید می بینید . شما از روی یک تخت الکتریکی بلند می شوید و به یاد می آورید که : جوانی 25 ساله با اسم دزموند مایلز ( desmond miles ) هستید که برای اختلالات روانی خود به مرکز درمانی سنت بروستت مراجعه کردید . اما از آن به بعد را دیگر به یاد ندارید .
در همین فکر هستید که صدایی شما رااز جا می پراند . دکتر ( شخصیت منفی بازی ) به شما می گیو ما شما را برای یک سری آزمایش به این جا آورده ایم و شما برای مدتی ( با الاجبار ) این مهمان ما هستید و توضیح دیگری نمی دهد . شما دراین آزمایشگاه با دختر به نام لوسی آشنا می شوید او از همان ابتدا با شما رفتاری سرد و خشن دارد .
دکتر به شما می گوید که شما با خراب کردن نقشه او همه چیز را به هم ریختید ولی هنوز هم می شود آن را جبران کرد . به این ترتیب شما دوباره رو تخت الکتریکی ( انیموس ) میخوابید و به سال 1191 می لادی می روید . در آن جا با المعلم رو به رو می شوید که برای شما توضیح میدهد که برای به دست آوردن شکوه و جلال گذشته خود باید 9 نفر از سران تمپلار ها را بکشد .
الطیر این موضوع را پذیرفته و به راه می افتد و یکی یکی دشمنان را از سر راه خود بر می دارد . و هر بار پس از کشتن آ«ها به المعلم می گوید که : گناه این افرادی که کشتم چیست چرا من بعد از کشتن آنها احساس بدی دارم و هر بار المعلم او را با جوابی راز آلود دست به سر می کند . در آخرین ماموریت الطیر زمانی که برای کشتن هدف اقدام می کند متوجه می شود که شخصی را که دنبال می کند هدفش نیست و پس از پرس و جو از بدل متوجه می شود که هدف در یکی از مناطق کوهستانی در حال جنگیدن به همراه شاه ریچارد است .
پس از این الطیر به سوی کوهستان حرکت کرده و پس از جنگی نفس گیر موفق به کشتن هدف می شود ( همان مرد کچلی که ابتدا بازی به قلعه المعلم حمله کرد ) . او سپس با شاه ملاقات می کند و در این هنگام است که تازه داتان اصلی بازی آغاز می شود . او متوجه می شود که المعلم خود یکی از تمپلار هاست .
الطیر که به شدت عصبانی است به قلعه المعلم نفوز کرده و پس از نبردی سهمگین به خود المعلم می رسد . در آنجا المعلم شیئی را که قبلا به اون نشان داده است را به دست گرفته و با آن اعصاب حرکتی الطیر رابه دست خود می گیرد . او برای الطیر توضیح می دهد که این شیئ یک قسمت از جاودانگی است ( pice of eden ) و با آن کار های بسیاری را می توان انجامداد او برای تضعیف روحیه ی الطیر با استفاده از پیس آف ایدن اهداف سابقش را به مبارزه با او می فرستت اما الطیر با فریاد این که از جادو نمی هراسد آنها را از بین برده سپس خود المعلم وارد مبارزه می شود و با pice of eden بدل هایی شبیه به خود می سازد و به الطیر حمله می کند الطیر موفق به نابودی بدل ها و در نهایت شکست خود المعلم می شود . در این زمان گوی جادویی از دست المعلم رها می شود و او حرف هایی می زند که حاکی از آن است که در مقام خود غرق شده است . در این هنگام اولین ضربه بزرگ بازی به من خورد چرا که ناگهان الطیرشروع به حرف زدن کرده و در حالی است که صدای او اکو شده است :لا شيء حقيقي وكل شيء مباح
این جمله به این معناست :هیچ چیز حقیقت نیست . همه چیز توهم است
( جمله ای که در بازی دوم زیاد می شنوید: nothing is true everything is permitted)
هنوز در این شوک بزرگبود که الطیر از روی جنازه المعلم بلند شده و به گوی جادویی ( که بعده ها معلوم می شود که سیب جادویی است ) را می بیند که می درخشد و کره زمین را به او نشان می دهد .
در این هنگام نگهان مستر مایلز از روی تخت بلند شده و می بیند که اشخاصی پشت یک پنجره ایستاده اند و به دکتر می گویند که ما را نا امیدکرده ای .
دکتر از آنها می پرسد که با او ( با دست شما را نشان می دهد ) چه کار کنیم ؟
به او فرمان داده می شود که شما را نابود کردهو جسدش را بسوزانید .
هنوز در شوک شنیدن این خبر هستید که لوسی دختری که از همان ابتدا با شما رفتاری سرد داشته است شروع به حرف زدن می کند و با این کار جان شما را نجات می دهد .
سپس دکتر و لوسی از اتاق خارج شده .
در این جا فکر می کنید که بازی تمام شده . اما اشتباه می کنید شما بعد از بلند شدن از روی انیموس متوجه می شوید که توانیی egeal visuion را در زمان حاضر به دست آورده اید . سپس به اطاق خواب خویش رفته و با نگاه کرده به دیوار اتقا خود و خواندن نوشته های نامرئی روی آن بازی به پایان می رسد .
گرافیک : جایی برای مخفی شدن

از همان ابتدا بازی هر کسی متوجه عظمت کار گرافیکی بازی می شود . این بازی در زمان خود یکی از چشم نواز ترین گرافیک های بصری را دارا بود .
برای درک این مطلب می توانید به یکی از ساختمان های مرتفع شهر acre بروید و از آنجا شاهد عظمت کار باشید بینید که عنصر آب و باد چه قدر زیبا به تصویر کشیده شده است . ببینید که چه طور باف های لباس الطیر ظریف طراحی شده است . ببینید فازی شهر چه قدر جزئیات بالایی دارد . ببینید که چطور زمانی که از ویو پوینت ها شیرجه می زنید گرافیک بازی چشم نواز است .
اما با این حال با وجود کار زیاد و جزئیات بسیار بالا باز هم اشکالی در بازی وجود دارد
برای مثال می توان از فولاد بود شهر نام برد . منظورم این است که هیچ قسمتی از شهر هرگز تغییر نخواد کرد . هیچ گاه شما شاهد خط افتادن روی دیوار ها نمی شوید . هیچگاه شما با ضربهزدن به دیوار به آن آسیبی وارد نمی کنید و هیچ گاه سرباز هایی که با شمشیر قیمه قیمه می کنید تغییر نمی کند مگر آن که خونی شود .
از دیگر اشکالات گرافیکی بازی می توان به ساختار عجی شاهینی که بر روی ویو پوینت ها می نشیند اشاره کرد زیرا این پرنده مگر زمانی که برای رو لبه دیوار می نشیند همچون یک برگ کاغذ 2 بعدی است .
از دیگر نو آوری های گرافکیه این بازی می توان به این اشاره کرد که گرافیک منظم و چند ضلعی بازی زمانی که بر روی یک هدف قفل می کنید تبدیل به گرافیکی محدب و دایره ای می شود و بافت های لباس اشخاص بی اندازه با کیفیت می شود .
نکتهخ دیگر عجیب بازی یکسان بود تمامیه شمشیر های دشمنان ( مگر در مواردی انگشت شمار ) یکسان است که بسیار عجیب است .
نکته بعدی این است که شهر بر خلاف اکثر بازی های open world پر از جمعیت و مردم عادی است که البته بعد از مدتی همه این ها تکراری می شوند و اگر شما یک فرد معمولی را در بازی تعقیب کنید متوجه می شوید که آنها همراه مسیر مشخصی را دور می زنند حتی زمانی که شما جلوی چشمشان یک آدم را می کشید تنها در همان مسیر می دوند و زمانی که به شما بر خورد کنند بر خلاف جهت سابق می دوند .
مکان های مشهور بازی مثل قدس و کلیسای بایا و آیه های قرآن دور ساختمان ها بسیار زیبا و واقع گرایانه کار شده . خصوصا آیه هایی که به دور مساجد نوشته شده است کاملا واقعه ای می باشد .

صحنه هایی از بازی :

روی این نوار کلیک کنید تا اندازه اصلی عکس را مشاهده کنید. اندازه اصلی عکس 1280x720 است.




روی این نوار کلیک کنید تا اندازه اصلی عکس را مشاهده کنید. اندازه اصلی عکس 740x416 است.



موزیک و صدا ( صدا گذاری خودمون ) : اون طرف رفت !

صدا گذاری بازی در حد قابل قبول به سمت عالی است .
یکی از زیبا ترین صدا گزاری های بازی را هنگامی که از ویو پوینت ها شیرجه می زنید تجربه خواهید کرد چرا که صدای جیغ شاهین که در شهر می پیچد و با نزدیک شدن شما به زمین کاهش می یابد به شدت آدم را تحت تاثیر قرار می دهد .
یکی از سورپرایز های جالب این بازی صحبت کردن مردم و سرباز ها به زبان فارسی است برای مثال در شهر اورشلیم زمانی که سرباز ها به دنبال شما هستند و شما فرار می کنید با کمی دقت متوجه خواهید شد که فریاد نامفهوم آنها در واقع جمله فارسیه : اون طرف رفت است که با لهجه ای فوق العاده *** گفته می شود.
دیگر آ« که در آخر بازی الطیر یک آیه از قرآن را برای المعلم می خواند و دیگر آن که مردم اورشلیم با ته لهجه عربی انگلیسی صحیت می کنند .
صدای ضرب آهنگ نبرد بسیار جالب طراحی شده . اما چه شما با یک خنجر به دشمن حمله کنید چه با شمشیر همیشه یک نوع صدا به گوشتان می رسد .
صدای hiden blide بسیار زیبا کار شده و با حرکت داخل و خارج شدن آن هماهنگیه کامل دارد .
همچنین موسیقی بازی بسته به سبک بازیه شما تغییر می کند برای مثال اگر به جایی مبارزه فرار کنید تم آهنگ بازی تبیدل به تمی هیجانی می شود . و یا اگر بایستید و مبارزه کنید آهنگ بازی خشن تر می شود . و یا حتی اگر در حالت مخفی کاری بازیکنید و آهنگ بازی ملایم و سارار آمیز می شود .

گیم پلی : پارکور + شمشیر بازی = الطیر

گیم پلی بازی شاهکارست و بس . گرافیک بازی و حرکات نرم الطیر و کنترل بسیار عالی بازی ( در نسخه های کنسولی ) و آزادی عمل همه دست به دست هم دادند تا تجربه ای خوب برای شما به ارمغان آورند .
گیم پلی بازی بسیار سریع و خوش ساخت است فقط در قسمت کنترل اسب کمی مشکل وجود دارد . که متاسفانه در بازی دوم این مشکلات بر طرف نشده است .
الطیر این توانایی را دارد که از هر بر آمدگی بر روی دیوار ها آویزان شود تاب بخورد و بالا برود و بر فراز بلند ترین برج های شهر و معمولا برای این کار نیاز به فکر کردن نیست و همه راه ها به خوبی نمایان است و شما تغریبا از 98% ساختمان های بازی می توانید بالا بروید
همچنین شما می توانید از مکان های مرتفع زمانی که زیر پایتان گاری های حمل کاه وجود داشته باشد / شیرجه بزنید و شاهد حرکت فوق العاده الطیر باشید که به ظرافت تمام در کاه شیرجه می زند .
در بازی مکان هایی وجود دارد که شما نمی توانید وارد آنجا شوید اما با کمی ژانگولر بازی از روی دیوار می توانید وارد مناطق ممنوعه شوید .
در این جا یک سوتی بسیار بزرگ دیده می شود چرا که بعد از گذشتن از جلو سرباز های نگهبان دیگر شما هیچ مشکلی نخواهید داشت و کسی از شما نمی پرسد چرا فردی تا دندان مسلح در منطقه ای ممنونعه در حال بالا رفتناز دیوار است !

سیستم مبارزه در نسخه های کنسولی بسیارنرم و زیبا طراحی شده اما در نسخه pc کمی دشوار تر است . سیستم مبارزه این گونه است شما می توانید از همان ابتدا شمشیر بیرون کشیده و با زدن چندین و چنئ باره کلید حمله دشمنان را نابود کنید که این روش زیاد جالب نیست و در برابر سرباز های حرفهای سیار ناکارآمد است .
روش دوم ایم است که منظر بمانید تا سربازی ها شما را محاصره کنند و سپس یکی از آ«ها به شما حمله ککند شما با فشردن به موقع کلید های مربوطه می توانید حمله دشمن را دفع کرده و به سرع او را از پای در آورید یا این که جاخالی دهید و سپس با حمله ای برق آسا دشمن را نابود کنید و یا می توانید دشمن را گرفت و او را به در و دیوار بکوبیدو یا از بالای ساختمان ها به بیرون پرتاب کنید .
روش سوم مبارزه این است کهاز راه دور دشمنان را با چاقو های پرتابی از پای در آورید ( به شخصه می کویم این روش نا جوانمردانه است و شرافتی در آن یافت نمی شود )
روش چهارم مبارزه این است که دشمنان را بی خیال شده و پا به فرا گذاشته و با بالا رفتن از ساختمان ها و یا مخفی شدن در کاه و استتار دشمنان را فریب دهید . البته در این حال دمنان هم بیکار نیستند و شما را هنگام بالا رفتن از دیوار با سنگ می زنند و یا شما را تا حد مرگ تعقیب می کنند ( در این مورد هوش مصنوعی دشمنان خیلی خوب طراحی شده است )

صلاح های بازی :


به دست چپ الطیر نگاه کنید



و اما نا گفته ها :

تو طول بازی بعد از هر بار که یک dna به پایان می رسد و در واقع یک فصل تمام می شود دزموند از روی انیموس برخاسته و در محیط آزمایشگاه می چرخد و پس از مدتی بر روی تخت خوابیده و فردا صبح دوباره وارد انیموس می شود . اما نکته این ها کجاست :
از آن جا که حس فضولی در من موج می زند من هر بار کل آزمایشگاه رو زیر ورو کردم و چیز های جالبی نیز گیرم اومد برای مثال زمانی که لوسی حواسش پرت است خودکاری را از روی میزش بر داشتم و یا زمانی که دکتر پشتش به من بود و در حال خوردن قهوه بود من خودکارش رو از تو جیبش بیرون کشیدم و آ« ها را در کمد اتاق خوابم مخفی کردم و توانستم وارد کامپیوتر های لوسی و دکتر شوم و اطلاعات جالبی را بدست آورم برای مثال یک بار در اواسط بازی شخصی به دکتر پیام می دهد که سیب جاودانگی ربوده شد .
و یا فهمیدم که پدر دکتر یکی از تمپلار های زمان حاضر بوده که پسرش را نیز وارد این سیستم کرده
در کامپیوتر لوسی چیز زیادی استخراج نشد فقط من این رو فهمیدم که لوسی با شخصی به نام گلاک gluck در ارتباط است و اطلاعاتی نظیر فعالیت های اخیر دزموند رو به او مس دهد جالب این جاست که تنها در یک برهی زمانی می توانید این پیغام ها رو بخونید و بعد از مدتی ایم پیغام ها پاکک می شود .
در قسمت آیتم های پا شده کامپیوتر لوسی اطلاعاتی در باره شخصیت او بدست آوردم که متوجه شدم برخلاف ظاهر و رفتارش شخصی آرام و کار آزموده است . که تو بازیه دوم این حدس به یقین تبدیل شد
ولی از این ها که بگذریم زمانی که شما در محیط آزمایشگاه هستیم می توانید با دکتر و لوسی صحبت کنید که معمولا اطلاعات زیادی از این صحیت ها گرفته نمی شوداما یک بار زمانی که بالوسی حبت کردم او دست خود را به من نشان داد و دیدم که انگشتی را ندارد . در ابتدا این برایم زیادمفهومی نداشت اما بعد متوجه شدم انگشتی که او ندارد دقیقا همان انگشتی است که الطیر آن را از جا کنده است . تا بتواند از تیغه های مخفی خود استفاده کند

 

 

: